Zemljotresi nastaju zbog iznenadnog klizanja na rasjedima gde se blokovi Zemljine kore pomeraju jedan pored drugog. Hipocentar (ili žarište) je tačka ispod površine gde počinje lom; epicentar je tačka direktno iznad nje na površini. Napon se može nakupljati na granicama ploča stotinama godina pre nego što se oslobodi u jednom događaju (USGS Earthquake Hazards Program).

Magnituda meri veličinu zemljotresa i seizmičku energiju oslobođenu u hipocentru. Rihterova skala (1935) je logaritamska: svako povećanje za ceo broj znači oko deset puta veću amplitudu talasa i oko 31 put više oslobođene energije. Zemljotresi se beleže seizmografima; agencije poput USGS koriste skalu magnitude momenta za velike događaje. Intenzitet opisuje uočene efekte podrhtavanja (na ljude, zgrade i tlo) i varira sa udaljenošću od epicentra (USGS; BSSA).

Predpotresi su manji zemljotresi koji ponekad prethode glavnom potresu; naknadni potresi prate glavni događaj i mogu trajati nedeljama, mesecima ili godinama u zavisnosti od veličine glavnog potresa. Gornji podaci dolaze od European-Mediterranean Seismological Centre (EMSC).